2003 - Nancy

                                                                              

De 14e World Transplant Games werden gehouden in Nancy - Frankrijk

van 19 t/m 27 juli 2003.

                 

De aantallen

Foto Nederlands Team

De geselecteerde deelnemers

Medaille-overzicht

De verslagen en foto's

 

De aantallen:

aantal deelnemers: 33

aantal medailles: 40

aantal deelnemende landen: 54

totaal aantal deelnemers: 1500

publiek bij opening: 28.000

 

Foto Nederlands team:

 

De geselecteerde deelnemers:

Medailleoverzicht:

 

 

 

De verslagen en foto's:

• Live vanuit Nancy
• Persberichten door Dick Kiers
• Bericht van Harry Nefs (destijds voorzitter)
• Terugblik op het zwemmen - door Erwin Triepels
• Phily Geraards
• Nancy, 25 juli '03 - Danny Horembach
• Yvette Draisma
• "Elk nadeel heb z'n voordeel, aldus Cruyff" - Cris Verburgt
• The World Transplant Games helpen om .... - Diana Watson
• Zwemmen dag 1 - 23 Juli 2003 - Sandra Jansen
• Mijn eerste Transplant Games - Werner Soerewijn
• Volleybaltoernooi Nancy 2003 - Wolter van Tarel
• Wedstrijdverslag Frank Woltjes
• Familie Wijers

Foto's van de kleding:

 

Zie ook het foto-album aan de linkerzijde van deze pagina.


Live vanuit Nancy

Doel World Transplant Games gerealiseerd, veel heel veel media aandacht in Frankrijk en reeds meer dan 30% meer orgaantransplantaties in de regio van Nancy.

De opening van de World Transplant Games in Nancy was magnifiek.
De entree van de 1500 deelnemers uit 54 landen was warm en emotioneel.
Een geweldig ontvangt van 28.000 (officieel) mensen viel ons ten deel.

               

Als helden zijn we onthaald, terwijl eigenlijk een gedeelte van de toeschouwers als nabestaanden samen met de donoren de helden zijn. Eerder hadden enkele beroemdheden als JR (Dallas) en Michel Platini plaatsgenomen op de gastentribune.
Op het mooie en grote plein "Place Stanilas" waren de gebouwen schitterend verlicht.
De opening van de 14th World Transplant Games was door Prof. Slapak daarna werd de vlam binnengedragen en een vuur ontstokken die zal branden gedurende de WTG Nancy 2003.
Op de gevels van 3 indrukwekkende gebouwen werden de vlagen van de deelnemende landen uitgelicht waarna een lichtshow op de gevels volgde.
Met een groots vuurwerk werd de opening afgesloten.
Toen ik dit schreef werd er op televisie een uitgebreid programma over de opening en discussies om orgaantransplantatie uitgezonden.
Zo werd de juiste doelstelling van het toernooi kenmerkend neergezet, "aandacht voor het grote publiek voor orgaandonatie".

Enkele toernooi foto's:

 

 

De sluitingsceremonie was weer even emotioneel als het begin.
Alle deelnemers maakte hand in hand een grote cirkel om het atletiekveld en renden onder luid gejuich naar het middenveld en omarmden elkaar, na een fantastische week een onvergetelijk moment voor allen.

Tot in 2005 in London, Canada

 

Persberichten door Dick Kiers:
ons meereizend journalist

Zilver voor Margaret Koppejan op World Transplant Games

21 juli 2003
Nancy - Margaret Koppejan heeft op de openingsdag van de World Transplant Games in Nancy voor de eerste Nederlandse medaille gezorgd. De 42-jarige wielrenster uit Amsterdam behaalde zilver op de 5000 meter tijdrit.
De race tegen de klok was een primeur op het wedstrijdprogramma van de wereldkampioenschappen voor getransplanteerden die deze week voor de veertiende keer worden gehouden. Koppejan, die in 1993 een beenmergtransplantatie onderging, grossierde tijdens eerdere wegwedstrijden in Sydney (1997), Boedapest (1999) en Kobe (2001) in medailles. Uit Australië nam de cursuscoordinator van het Tropeninstituut ook een zilveren medaille mee huiswaarts, in Hongarije en Japan behaalde ze goud. Woensdag vindt in Nancy de wegwedstrijd, over 20 kilometer, plaats. ,,Dan ga ik zeker opnieuw voor een medaille', zei Koppejan maandag, intussen als toeschouwster bij de tenniswedstrijden haar landgenoten aanmoedigend.
Zondagavond keken de 33 Nederlandse deelnemers hun ogen uit tijdens een indrukwekkende openingsceremonie in het centrum van Nancy. Ruim 20.000 toeschouwers juichten de 1500 deelnemers uit 55 landen toe. ,,Een geweldige ervaring', zei Margaret Koppejan die bij eerdere evenementen minder publieke belangstelling had meegemaakt. ,,Hier in Frankrijk leeft het toernooi écht.' Michel Platini en voormalig Dallas-acteur Larry Hagman openden als beschermheren voor de World Transplant Games de ouverture bij.
De deelnemers aan de World Transplant Games hopen met hun sportieve prestaties tevens aandacht te vragen voor de behoefte aan meer orgaandonoren. De deelnemers in noord-Frankrijk hebben een transplantatie van beenmerg, hart, lever, longen of nier ondergaan.
De Nederlandse volleybalploeg eindigde als vijfde. De formatie van coach Wolter van Tarel behaalde vier overwinningen, maar de ene nederlaag in de kwartfinale tegen Italië maakte een hoge eindklassering onhaalbaar.

Twee keer brons voor Sandra Jansen op World Transplant Games

22 juli
Nancy - Sandra Jansen heeft op de eerste van twee dagen zwemmen tijdens de World Transplant Games in Nancy twee bronzen medailles behaald. De zwemster uit Utrecht, die een niertransplantatie heeft ondergaan, eindigde zowel op de 50 meter vlinderslag als 50 meter rugslag als derde. Ook brons was er voor Simone de Leeuw (Den Dolder) op de 50 vrij. Op de golfbaan behaalde Pieter Osnabrugge uit Scherpenzeel een bronzen plak.

Goud voor Limburgs badmintonduo bij World Transplant Games

22 juli
Nancy - Phily Geraards-Slenter en Marlie Habets-Geelen keren met minimaal twee medailles terug van de World Transplant Games in Nancy. De inwoonsters van respectievelijk Valkenburg aan de Geul en Stein behaalden woensdag goud in het dubbelspel, zij wonnen in de finale van een duo uit Thailand. Daarvoor hadden ze, tot groot vermaak van de meegereisde familieleden en overige supporters, gewonnen van tegenstandsters uit Canada.
Voor beide Limburgse speelsters, die een niertransplantatie hebben ondergaan, was in het individuele toernooi een bronzen plak weggelegd.
Geraads komt zaterdag nog in actie in het atletiektoernooi waar ze op de onderdelen kogelstoten en balwerpen tot de favorieten behoort.

Goud voor zwemmer Frank Woltjes in Nancy

24 juli

Nancy - Frank Woltjes heeft donderdag bij de World Transplant Games in Nancy een gouden medaille behaald. De 10-jarige inwoner van Wildervank eindigde op de 50 meter schoolslag als eerste in zijn leeftijdscategorie. ,,Ik voel me heel trots', zei de benjamin van het Nederlands team.
De World Transplant Games worden elke twee jaar gehouden en zijn toegankelijk voor mensen die een beenmerg-, hart-, lever-, long- of niertransplantatie hebben ondergaan. Aan de veertiende editie, die zaterdag in Nancy wordt afgesloten, doen ruim 1500 atleten uit 54 landen deel. Doel van de Spelen is vooral om wereldwijd aandacht voor het gebrek aan orgaandonoren te vragen. Nederland doet met 33 sporters aan de World Transplant Games in Nancy deel.

Brons voor tafeltennisser Martin Coolen in Nancy

24 juli
Nancy - Tafeltennisser Martin Coolen heeft donderdag bij de World Transplant Games in Nancy een bronzen medaille in het mannen enkelspel behaald. De inwoner van Moergestel werd in het dubbelspel met zijn partner Wilko Busschers (Goor) vroegtijdig uitgeschakeld.
De World Transplant Games worden elke twee jaar gehouden en zijn toegankelijk voor mensen die een beenmerg-, hart-, lever-, long- of niertransplantatie hebben ondergaan. Aan de veertiende editie, die zaterdag in Nancy wordt afgesloten, doen ruim 1500 atleten uit 54 landen deel. Doel van de Spelen is vooral om wereldwijd aandacht voor het gebrek aan orgaandonoren te vragen. Nederland doet met 33 sporters aan de World Transplant Games in Nancy deel.

Brons voor zwemmer Piet Haak in Nancy

24 juli
Nancy - Piet Haak heeft donderdag bij de World Transplant Games in Nancy een bronzen medaille behaald. De 55-jarige inwoner van Goutum, die een harttransplantatie heeft ondergaan, eindigde op de 50 meter schoolslag als derde.
Een dag eerder had Haak bij de zwemwedstrijden met drie vierde plaatsen genoegen moeten nemen. ,,Ik heb vanmiddag het zwembad leeg geschept en ben snel naar de overkant gelopen', aldus de Fries die met het Nederlands volleybalteam op de vijfde plaats was geëindigd.
De World Transplant Games worden elke twee jaar gehouden en zijn toegankelijk voor mensen die een beenmerg-, hart-, lever-, long- of niertransplantatie hebben ondergaan. Aan de veertiende editie, die zaterdag in Nancy wordt afgesloten, doen ruim 1500 atleten uit 54 landen deel. Doel van de Spelen is vooral om wereldwijd aandacht voor het gebrek aan orgaandonoren te vragen. Nederland doet met 33 sporters aan de World Transplant Games in Nancy deel.

Maurice Slapak: ,,Wij hebben levens gered'

11 augustus,
Dank zij de World Transplant Games zijn de afgelopen kwart eeuw talloze levens gered. Het is de stellige overtuiging van Maurice Slapak, de Engelse chirurg die in 1978 het voortouw voor de sportwedstrijden nam. Aan de hand van officiële onderzoeken kan de aimabele voorzitter van de World Transplant Games Foundation (WTGF) aantonen dat de aandacht voor de wereldwijde vraag naar meer orgaandonoren tot successen heeft geleid.

,,In de steden en de regio's, waar de veertien World Transplant Games tot nu toe hebben plaats gevonden, is het aantal mensen dat een donorcodicil heeft ingevuld, tot dertig procent gestegen. Dat is gebleken uit verschillende onderzoeken, die door onafhankelijke organisaties werden gevoerd. Weliswaar nam dat aantal na drie maanden weer geleidelijk af, maar ieder gered leven is er één. Wij redden levens, dat staat voor honderd procent vast', aldus Slapak.

Hij heeft plaats genomen in de lobby van Hotel de la Reine om journalist Dick Kiers en WTGN-vertegenwoordiger André Lassooij te woord te staan. Enkele voetstappen verder heeft vier dagen eerder de openingsceremonie van Nancy 2003 vele duizenden harten gestolen. ,,Dit was magnifiek', vond ook Slapak die nog diezelfde dag helaas een dieptepunt meemaakt. Het overlijden van zijn landgenoot Alan Ayre in de badmintonhal grijpt hem aan, het was de eerste dode die tijdens de World Transplant Games te betreuren viel. ,,Maar dit had overal kunnen gebeuren', weet ook Slapak die de equipe voor Groot-Brittannië en Noord-Ierland probeert moed in te praten en jawel, ook zij blijven in Nancy.

In 1978 werden de eerste, toen nog officieuze World Transplant Games gehouden. In Slapak's woonplaats Portsmouth deden 99 sporters uit vijf landen mee. ,,Met een budget van 14.000 pond, nu praten we over miljoenen.'

Volgend jaar zomer, tijdens de Olympische Spelen in Athene, hoopt Slapak ook aandacht voor zijn ideaal te mogen vragen. De contacten met IOC-voorzitter Jacques Rogge zijn al bij voorbaat gelegd. ,,We zullen in Athene brochures verspreiden en tevens hoop ik vurig dat in de Griekse hoofdstad zes tot tien WTG-atleten aanwezig kunnen zijn, om onze boodschap verder uit te dragen. Dat verdienen we. Want de World Transplant Games zijn enorm gegroeid. Ik ben er heel trots op dat hier in Nancy alle werelddelen zijn vertegenwoordigd.'

Anno 2005 gaan de World Transplant Games naar Canada, naar London in de provincie Ontario. ,,Officieel was dit mijn laatste kunstje', zegt Slapak die zo langzamerhand de pensioengerechtigde leeftijd wel heeft bereikt. In Mary Toomey heeft een medewerkster gevonden die de commerciële belangen in het oog houdt. ,,Ik zou graag zien dat de World Transplant Games in de toekomst nog eens in Zuid-Amerika of Afrika zouden plaats vinden. Die ontbreken nog op het lijstje. We zijn in noord-Amerika geweest, in Azië, in Australië en in Europa.'

Maar misschien is na London eerst wel Nederland aan de beurt, burgemeester Constant Nuytens van Phily Geraards's ,hometown' Valkenburg aan de Geul was als supporter in Nancy aanwezig en raakte dermate enthousiast dat hij serieus overweegt de Games naar zuid-Limburg te halen. ,,Het was natuurlijk heel jammer dat Tilburg er in 1999 niet in is geslaagd de organisatie rond te krijgen, maar ik zie niet in waarom Nederland de World Transplant Games niet alsnog eens kunnen huisvesten', zo luidden de aanmoedigende woorden van Maurice Slapak.

Harry Nefs (destijds voorzitter WTGN)

Aan alle sporters en hun supporters van de WTG 2003 Nancy,

Allereerst heel hartelijk gefeliciteerd met de behaalde resultaten. Opnieuw
een fantastisch aantal medailles in de wacht gesleept. Geweldig! Alleen al
wat dat betreft was de reis en de deelname meer dan de moeite waard. Dit
geeft iedereen die bij de voorbereiding betrokken was weer volop energie en
motivatie om ook de volgende spelen in 2005 in Canada met hetzelfde
enthousiasme voor te bereiden.

Zelf heb ik als toeschouwer de opening in Nancy op het prachtige Place
Stanislas mogen beleven. Ongelooflijk zoveel mensen er op af gekomen waren.
Een fantastische prestatie van de Franse organisatie en een geweldige
opsteker voor iedereen die de orgaantransplantatie een warm hart toedraagt.
En daarmee wordt ook een van de doelstellingen van deze spelen bereikt:
belangstelling, begrip en waardering kweken en meer donoren beschikbaar
krijgen. Los daarvan is het presteren op sportgebied en de
ontmoetingsfunctie, zoals gezegd, weer een groot succes geweest.
Op de eerste dag heb ik nog een volleybalwedstrijd gezien en het wielrennen
op de Place Carnot. Ook daarbij heb ik genoten van het enthousiasme van de
deelnemers en de ambiance er om heen. Met name op de Place Carnot was de
uitstraling van de WTG perfect vorm gegeven. Zo midden in het centrum van de
stad kon je er niet om heen en zo moet het ook. Overigens was het ook goed
om te zien dat door middel van vlaggen, billboards, via het openbaar vervoer
en dergelijke zo ruim aandacht werd besteed aan de spelen in Nancy.

Graag had ik meer van de spelen meegemaakt en gezien in Nancy, maar helaas
had ik in Nederland verplichtingen en moest ik weer terug. Toch heb ik weer
kunnen ervaren wat de spelen voor de deelnemers betekenen, welke positieve
werking ervan uitgaat, welke emoties ze losmaken. En dat gekoppeld aan de
behaalde sportprestaties denk ik dat de spelen opnieuw een groot succes zijn
geweest voor iedereen.

Harry Nefs
(voorzitter WTGN)

 

Terugblik op het zwemmen

Door Erwin Triepels

Moe en voldaan zit ik op het terras van ons hotel in Nancy. Het was weer een drukke, maar schitterende dag aan het Olympisch Zwembad. Hier zijn vandaag door de leden van het Nederlandse team weer een aantal spannende wedstrijden gezwommen en ik weet zeker dat de Nederlandse supporters en deelnemers weer ontzettend genoten hebben. Genoten van Britt die brons behaald heeft op de 50 m schoolslag. Van John die zich vooral gespecialiseerd heeft op de vrije slag, maar die toch vol enthousiasme en op volle kracht de 50 meter schoolslag heeft gezwommen. Van Piet die als eerste in zijn serie aankomt en hiermee ook brons op de 50 meter schoolslag heeft behaald. Van de race die ik moest zwemmen om goud te behalen op de 200 meter vrije slag. Van het damesteam dat bestaat uit Britt, Sandra, Simone en Yvette die een leuk resultaat behaald hebben op de 4 x 50 meter wisselslag estafette. Van Simone en Aris Jan, die vandaag weliswaar geen medaille behaald hebben, maar die toch een lekkere wedstrijd gezwommen hebben en wellicht hun persoonlijk record verbeterd hebben. En dat is ook belangrijk. Maar ik denk dat we met z'n allen het meest hebben genoten van de 10-jarige Frank. "Wat kan die jongen zwemmen" zoals een van de Nederlandse supporters zei. Frank, die eigenlijk eerst niet mee wou doen met zwemmen maar die uiteindelijk met vlag en wimpel goud behaalde en zijn tegenstanders mijlenver achter zich liet. Erg goed! Zo goed zelfs dat Frank gevraagd werd voor het heren estafetteteam. Frank zei: "Ja". Frank zwom dus de laatste 50 meter van de 4 x 50 m vrije slag estafette. En Frank tikte de kant aan onder het daverend applaus van de supporters en zwemmers van alle landen. Schitterend om te zien. En dit is ook waar het bij de Spelen om draait. Natuurlijk proberen we een hoge prestatie te leveren en misschien zelfs een medaille te behalen. Maar het gaat toch vooral om de vriendschap met elkaar en het respect voor elkaar, in de wetenschap dat wij dit allen zonder een donororgaan niet hadden kunnen bereiken.

Phily Geraards

Vandaag was het voor mij, Phily Geraards-Slenter het derde onderdeel waar ik aan mee zou doen. Na de voorselectie van gisteren was ik samen met Marlie geselecteerd. Het was voor ons de eerste keer dat wij eerst een kwalificatie ronde hadden. Andere keren (Manchester 95, Sydney 97 en Kobe 2001) was op zaterdag meteen een finale. Nu had de organisatie besloten allebei de onderdelen terug te brengen naar 12 deelneemsters.
Balwerpen ging van 25 deelneemsters naar 12. Gisteren was mij al duidelijk dat mijn gouden plak van Kobe waarschijnlijk niet geëvenaard zou worden. Juana Boyland van de USA was huizenhoog favoriet. Zij gooide de bal meteen bij de eerste worp 44,49 meter. Er zaten diverse personen in de 30. Rangschikking bij plaatsing Marlie 8ste en ik 5de met een achterstand van 2 meter op de bronzenplak.
Kogelstoten ging van 18 deelneemsters eveneens naar 12. Hier bleek de Hongaarse Laszione Matyas wederom favoriet te zijn idem als in 2001. Haar WR stond op 8.70. Zij had een worp van 8.72. Mijn PR was nog steeds 8.08 (Sydney WR). Ik kwam bij de voorselectie met een mooie worp op 8.22 op een duidelijk 2de plaats. Er zat dus een kans in op nog een medaille. Marlie eindigde bij kogelstoten wederom op een mooie 8ste plaats en ging ook een ronde verder.
Helaas voor mij bleek dat er eerst balgooien was. Ik raak heel snel geblesseerd bij balwerpen, daar ik niet de juiste techniek uitoefen. Ik moest dus oppassen want mijn kansen bij het kogelstoten lagen veel beter. Wederom 3 pogingen en ik merkte dat de 5de plaats steeds duidelijker werd.
Uiteindelijk werd ik inderdaad 5de met als hoogste worp 35,67. Marlie eindigde als 6de met 32.76.
Gelukkig had ik niet te veel last en kon ik na een uitstekende behandeling van onze aanwezige fysiotherapeut Wolter van Tarel onbelemmerd aan het kogelstoten beginnen.
Ik moest als eerste beginnen en meteen weer een PR: 8,32 mtr. Dit was uit stand om in iedergeval een registratie te hebben. Of het Laszione een beetje had afgeschrikt weet ik niet maar haar eerste worp mislukte. Deze was niet boven de 8 mtr. De rest van de deelneemsters hadden moeite de 7 meter te halen. Het was al heel vroeg duidelijk dat er een strijd was tussen ons tweeën. I.v.m. een beenoperatie had ik veel getraind om uit stand te stoten, alleen met armkracht. Op advies van de trainer van Unitas te Sittard zou ik bij een goed resultaat de achterwaartse aanloop doen. Dit gedaan maar het bleek niet zo goed te gaan als uit stand. De benen werkten niet mee. Helaas had Laszione toen een hele goeie worp: 8.69. Later bleek dat dit haar enige worp was boven mijn 8.32 van de eerste ronde. Zelf ging ik steeds enkele cm.vooruit om uit eindelijk te eindigen op een nieuw PR en wel 8.56. Helaas niet genoeg voor goud maar een mooie ZILVEREN plak viel mij ten deel. Marlie eindigde om een mooie 7de plaats met 6.22.
Ik kan terug kijken op een mooie dag. Uit eindelijk bijna een half meter meer dan in Sydney en bijna een meter meer dan in Kobe. Het vele trainen in Sittard en Valkenburg heeft toch zijn vruchten afgeworpen.
Na de prijsuitreiking volgde meteen de slotceremonie. Zeer indrukwekkend en emotioneel vonden ook de meegereisde familieleden. Zelf ervaar ik dit al iedere keer. Vooral op het einde met de "Circle of Life" is het heel heftig. De spelers van alle landen wensen elkaar goede gezondheid toe en er wordt geknuffeld, kleding geruild en afscheid genomen. De hoop is bij een ieder dat hij of zij er weer over 2 jaar bij kan zijn. Zeker weet ik dat dit niet zo zal zijn voor Alan Ayre uit Engeland. Zijn zeer plotselinge overlijden tijdens de spelen heeft mij erg aangegrepen. Ik kende Alan sedert Manchester. Hij was toen aanvoerder van Engeland tijdens het volleyballen en ik van Nederland. Ik werd door hem meteen met kussen begroet en stond naast hem bij de ceremonie. Zijn markante uiterlijk (vrij groot) zorgde er voor dat ik hem nooit over het hoofd kon zien. Alan was altijd even vriendelijk en charmant. Mijn laatste woorden tegen hem vergeet ik niet. Tijdens een oefenpartij riep ik toen de shuttle op de grond viel : He, Alan moet je hebben. Gewoon in mijn eigen taal. Hij lachte uitbundig tegen mij en zei: Yes, next time. Zo zal ik mij Alan ook herinneren. Op en top sporter met een hart van goud.
Vanavond zal er nog een galadiner zijn en ik hoop dat ondanks de droevige gebeurtenis van afgelopen woensdag de spelen toch mooi afgesloten zullen worden. Zelf zal ik wederom proberen om er bij te zijn over 2 jaar in Canada. Als het financieel zou lukken zou het wederom prachtig zijn als het gezin mee zou kunnen. Zij weten nu hoe bijzonder deze spelen zijn.

Veel groeten van Phily Geraards-Slenter uit Valkenburg.

Nancy, 25 juli '03 - Danny Horembach

Na mijn eerste deelname aan de spelen in 1987 (Innsbruck) en mijn ervaringen van Vancouver in 1991 waar de teamspirit en ook de sportieve prestaties van het Nederlandse team mij bijzonder zijn opgevallen, ben ik deze keer getroffen door de organisatorische vooruitgang van de Transplant Games in het algemeen.
Daarnaast doet verbroedering van alle sporters met een min of meer gelijke ervaring 'n mens bijzonder goed. In veel gevallen wordt er op een hoog niveau gesport, terwijl de collegialiteit en sportiviteit toch voortdurend de boventoon voeren in de internationale ontmoetingen.
Ook deze keer heeft de franse organisatie haar uiterste best gedaan om orgaandonatie aan het grote publiek kenbaar te maken en daarvoor is een compliment op zijn plaats.
Naar ik hoop zullen de komende spelen in Canada wederom van een kwalitatief hoog niveau zijn. Ik zal in elk geval mijn uiterste best doen er wederom bij te zijn.

 

Hallo, lieve allemaal,

Hier een klein berichtje van mij, Yvette dus.
Gisteravond was de opening, je weet niet wat je mee maakt, na uren wachten en opstellen begon het defile van de teams. We liepen een plein op en daar stonden 20 tot 25 duizend man om ons met luid applaus te ontvangen, dat is kippenvel en tranen in de ogen, je gaat helemaal uit je dak.
Vanmorgen vroeg begon het echte werk, om 10:30 mocht ik beginnen met single tegen een Argentijnse, jammer genoeg erg verloren, maar wel leuk gespeeld. De dubbels morgen, we zullen zien.
Het is in ieder geval super hier, de sfeer is goed, we hebben een leuk team. Verder ontmoet je heel erg veel andere spelers van andere landen, kortom, een wereld ervaring.
Tot het volgende bericht.
Liefs, Yvette

Hier nog een berichtje uit Nancy.
Ook de dubbel met tennis was erg moeilijk, ik speelde tegen dezelfde Argentijnse, met natuurlijk een partner. Ik was natuurlijk zeer fanatiek, want ik wilde toch wel wat winnen en ja… ik, we, wonnen toch 2 games!!!!!En, ik heb goed gespeeld, ik ben heel erg tevreden. Gister heb ik een rustdag gehouden, want vandaag mocht ik nog mee doen aan de estafette zwemmen met 50 meter schoolslag. Ik kan jullie vertellen dat 50 meter heel erg ver is als je dat nog niet gewend bent. Maar natuurlijk is het wel of niet halen van medailles niet het allerbelangrijkste. Het is veel belangrijker om hier te zijn, mee te doen en vooral….te laten zien wat getransplanteerden kunnen. Ik ben verbaasd over het hoge niveau, je hebt teams die heel erg hard trainen en waanzinnige prestaties neer zetten. Naast het sporten is het gewoon heel erg fijn om bij elkaar te zijn, zowel met Nederlanders als met al die andere nationaliteiten. Er worden veel ervaringen uitgewisseld en nieuwe contacten gelegd.
Het is super om hier te zijn, wij (Marcel en ik) genieten ontzettend en doen een ervaring op die ze ons nooit meer afnemen.
Groetjes en liefs,
Yvette en Marcel

"Elk nadeel heb z'n voordeel, aldus Cruyff" - Cris Verburgt

Getransplanteerd zijn heeft uiteraard nadelen, maar het voordeel kan zijn deel te nemen aan de WTG.
Oranje was voor mij vooralsnog niet mijn lievelingskleur, echter deze week ben ik de kleur steeds meer gaan waarderen. De gesponsorde kleding door Erima en De Geldwinkel valt iedere keer weer direct op bij de diverse sportonderdelen.
Het oranje-team valt op door haar kleur en de inmiddels behaalde medailles.
Verbazingwekkend is de energie en het enthousiasme van alle deelnemers.
Blijkbaar is het plezier en het vele lachen het goedkoopste en meest effectieve middel voor het bestrijden van de nadelen.
Een lach relativeert en geeft je de kans om eventuele negatieve gedachtes te vergeten.
De olympische gedachte viert hier hoogtij, maar mijn bronzen en zilveren plak bij het tennis is er één met een gouden randje.
Hoewel alles boven verwachting is verlopen, zal ik bij thuiskomst de oranjekleding voorlopig niet meer uit de kast halen.

Rest mij nog alle bestuursleden en commissieleden van de WTGN te danken voor al hun getoonde inzet.

Wellicht tot over twee jaar in Canada.
Cris Verburgt

The World Transplant Games helpen om wereldwijd aandacht te geven aan het donorschap - Diana Watson
Een voorbeeld is een kleine delegatie uit Vietnam bestaande uit drie deelnemers, een niertransplantatie-chirurg en twee leden van de media.
De 2 leden van de media maken een documentaire over "the games", met als doel de Vietnamese bevolking bekend te maken met orgaandonatie.
Op dit moment hebben ze geen levertransplantatieprogramma.
Mensen met serieuze leverziekten hebben dus geen keus en overlijden.
Ze hebben mij geïnterviewd voor hun documentaire over mijn levertransplantatie en hoe dat mijn leven heeft verbeterd.
Ze hopen dat de informatie die ze meenemen vanuit de spelen zal bijdragen tot een toename van orgaandonatie met als uiteindelijk doel het opstarten van een levertransplantatie programma.

Diana Watson
Bronzen medaille dames tennis enkel 

Zwemmen dag 1 - 23 Juli 2003 - Sandra Jansen

Britt van Diesen 2 brons 1 zilver
Simone de Leeuw 1 brons
Sandra Jansen 2 brons
John Wijers 1 brons 1 zilver
Erwin Triepels 1 goud 2 zilver
Aris Jan van Ek
Piet Haak

Het Nederlandse zwemteam heeft op de eerste dag alleen al 11 medailles weten binnen te zwemmen. Ondanks wat horten en stoten bij de organisatie verliep de dag best nog wel OK. Het spelersveld heeft bewezen elk jaar sterker te worden. Bij de dames seniors werd het wereldrecord op de 50m vlinder verbroken met ruim 1 seconde. Een Japanse ging met het goud er van door met 33 sec. Alle zwemmers hebben hard moeten vechten voor de behaalde overwinningen van vandaag. Erwin Triepels heeft zelfs op de 100m schoolslag de allereerste gouden medaille in ontvangst mogen nemen van het gehele Nederlandse zwemteam.

Met dank aan alle supporters die hun longen uit hun lijf voor ons hebben geschreeuwd. Zonder hen hadden we zeker tienden van secondes later aangetikt.

Nu nog maar eens zien wat wij er morgen nog aan medailles bij kunnen zwemmen.

HaveFun

Sandra

Mijn eerste Transplant Games.

Ik ben Werner Soerewijn 38 jaar en heb sinds 1990 een nieuw hart.
Als wielrenner ben naar Nancy gegaan om daar alleen even mee te doen met het wielrennen, want dat gevoel er omheen van samen zijn en het beleven had ik niet.
Eenmaal in Nancy aangekomen is dit totaal veranderd, bij de openingsceremonie heb ik met tranen en een brok in de keel gelopen, van mijn leven heb ik nog nooit zoiets mee gemaakt.
Alle teams werden als helden ontvangen en we werden over een zeer mooi plein geleid.

Na een zeer lange avond eindelijk weer naar het hotel want morgen staat voor ons de tijdrit voor de deur van vijf kilometer (twee ronden).
Maandagochtend, vroeg op om naar het parcours te gaan. Daar aangekomen eerst het parcours verkennen en dan je klaar maken en even in fietsen op de rollerbank die door onze coach Wim Schoenmakers was meegenomen.
Dan is het tijd om naar de start te gaan de zenuwen gieren door mijn keel, en dan is de start daar.
Met de fiets op startschavot met nog vijf seconde te gaan en dan gaan aanzetten en snelheid maken, maar auw mijn bovenbenen doen pijn en ga ik veel te hard van start.
En in de tweede ronde zaten de benen vol maar toch uit eindelijk toch nog een zevende plaats.
Een ervaring om nooit meer te vergeten.
En nu Woensdag de koers van twintig kilometer, ik doe mijn best!!!!!!!

Volleybaltoernooi Nancy 2003 - Wolter van Tarel

Na 1,5 jaar voorbereiding was het dan eindelijk zover: er moest nu gepresteerd worden.
In onze poule waren we ingedeeld bij Argentinie en Finland. De eerste wedstrijd tegen de Argentijnen begonnen we wat gespannen, hetgeen resulteerde in een wat rommelig spel met veel persoonlijke fouten. Toch boekten we een vrij gemakkelijke overwinning. Ook de tweede wedstrijd tegen de Finnen ging niet al te best maar ook deze match bleek een eenvoudige zege op te leveren.
Als winnaar van de poule mochten we toen aantreden tegen de ijzersterke Italianen. Gelukkig waren intussen de zenuwen onder controle en het werd een prachtige wedstrijd. Helaas maakten we net iets meer fouten dan onze tegenstanders en met 20-15 moesten we erkennen dat de Zuid Europeanen toch iets beter voor de dag kwamen. Hierdoor werden we geplaatst voor de plaatsen 5 tot en met 8.
Als eerste stonden we tegenover Engeland dat een grote reputatie heeft op deze spelen. Met fantastisch spel en erg veel inzet kregen we de Engelsen op de knieen en dus moest de laatste wedstrijd duidelijk maken of we als vijfde of zesde zouden eindigen.
Deze laatste strijd moest gestreden worden tegen Duitsland. Duidelijk was dat iedereen gebrand was op een overwinning maar dat het een 25-9 uitslag zou worden had niemand verwacht.
De conclusie mag zijn dat we meer hebben gepresteerd dan we vooraf hadden verwacht en we met een goed gevoel kunnen terugkijken op een prachtig toernooi: vier zeges en maar een enkele nederlaag. Een beetje wrang was dat onze eerste tegenstander later verliezend finalist was: een gevolg van een gelukkige loting.
Vermeldenswaardig is zeker nog dat onder de vele supporters een delegatie uit Valkenburg, bestaande uit de burgemeester en zijn vrouw met de wethouder en ambtenaar van sportzaken, aanwezig was om hun plaatsgenoot Phily aan te moedigen. Grote klasse!

Wedstrijdverslag Frank Woltjes

Frank had een geweldige trainingsdag. Hij liet zijn vader alle hoeken van het veld zien en ook Chris moest hard werken in een single tegen Frank. Vandaag, maandag dus, begon het echte werk. Om 09.00 uur de eerste wedstrijd. Dit betekende dat de wekker op half zeven gezet moest worden. De busreis richting Village vertrok nl. al om 07.25u. Wakker worden na een zeer lange openingsceremonie viel niet mee. Gelukkig was er steun van Wout, ook zijn wedstrijd was gepland om 09.00u.
Frank speelde tegen een Amerikaanse jongen met Groninger voorouders, Ian. Ian was 12 jaar en was gisteren erg geïmponeerd door het spel van Frank. Er werd gespeeld om acht gewonnen games, helaas maar een set dus. Frank begon redelijk, helaas was de start van Ian geweldig. De eerste game ging het desondanks gelijk op. In de tweede game ging Frank onderuit tijdens een, ondanks alles, geslaagde poging een bal uit een bijna onhoudbare positie te retourneren. Hij kwam met zijn knie op het beton terecht en gilde van de pijn. Toch hervatte hij na een korte pauze de wedstrijd.
Frank speelde goed, maar Ian speelde geweldig. Bij de stand 7-2 voor Ian begon het te stortregenen en was er een gedwongen pauze. Al snel kwam de arbiter de jongens roepen om in de hal verder te spelen. Op een andere ondergrond werd er meteen doorgespeeld en na een paar leuke rally's was de match voor Ian.
Frank werd meteen opgevangen door de Eerste Hulp en na wat onderzoek viel de beslissing om Frank naar het ziekenhuis te vervoeren voor foto's. De ambulance kwam met zwaailicht voorrijden en met Frank op een brancard reden we naar het kinderziekenhuis in Nancy. In het ziekenhuis was de opvang fantastisch en gelukkig gaf de foto aan dat er geen letsel was. Volgens Frank is er trouwens een foto van de verkeerde knie gemaakt. Achteraf bleek dat de loting van Frank erg ongelukkig was. De andere twee halve finalisten had hij met gemak verslagen en Ian heeft goud!
Leuk te vermelden is nog dat de grootouders van Ian op 40 km. afstand van Frank wonen en er is afgesproken dat de volgende keer wanneer Ian met zijn familie naar Nederland gaat zij op bezoek komen in Wildervank. Ook zijn e-mail adressen etc. uitgewisseld zodat Frank kan MNS-en met Ian.

Fam. Wijers

Wij (Wim, Petra Wijers en kinderen) zijn deze week te gast bij mijn broer in Nancy. John gaat daar woensdag en donderdag zwemmen. Vandaag hebben we het Olympisch zwembad verkend. Het is een schitterend 50 meter bad wat boven aan de buitenrand van Nancy ligt. Nancy ligt in een groot dal. Het is een bijzondere stad waar geen straatje recht loopt en niets is vlak. Na de indrukwekkende openingsceremonie, gisteren op het Place de Stanislas, waar meer dan 25.000 enthousiaste bewoners en gasten de atleten hebben binnengehaald, hebben we veel van Nancy gezien. De evenementen vinden verspreid over de stad plaats en zo reis je wat af met een plattegrond. Door alle perikelen in het verkeer kom je helaas niet overal op tijd. Ik heb vandaag geleerd dat een eenrichtingsweg niet zo 'eenrichtings' is en dat een rood stoplicht ook niet betekent dat je stopt. Je past je snel aan de rijstijl hier.
Het is fantastisch om te zien hoe de sporters van diverse nationaliteiten mengen onder elkaar en hoe ze met elkaar omgaan. Ook de supporters worden overal enthousiast ontvangen. De Fransen zijn van procedures en hierarchie. Als je zegt dat je bij l'equipe des Pays Bas hoort zit je zo tussen de VIP's. Zo zijn onze kinderen gisteren met Michel Platini op de foto geweest. Gewoon vragen en dan blijkt het een gewone man te zijn.
Nu gaan we wachten op de prestatie van John op de 25 en 100 meter zwemmen. De spandoeken liggen al te wachten. Wij zijn er klaar voor.
En Nancy blijkt een blijkt een bezoek meer dan waard.

Wim en Petra Wijers.
21 juli 2003