Diana

Het verhaal van Diana Watson (1951)

Transplantatie:

maart 1990  levertransplantatie AZG Groningen

Spelen:

1999 WTG Boedapest:
        brons tennis single
2000 EK voor alle orgaantransplanteerden in Athene:
        zilver tennis single
        goud zwemmen 50 m. vrije slag
2003 WTG Nancy
        brons tennis  single
        tennis  dubbel

 

Haar verhaal:

Als jonge moeder van begin dertig ontdekte ik dat ik een leveraandoening had, welke pas na een paar jaar werd gediagnosticeerd als een zeldzame auto-immuun aandoening. Enkele maanden na de diagnose onderging ik een levertransplantatie. Ik ondervond een moeizaam herstel, maar redde het uiteindelijk dankzij de steun van mijn man, familie en ziekenhuispersoneel. Een jaar na de operatie kon ik mijn gezinsleven op een redelijk normale manier hervatten.

Tien jaar na de operatie werd geconstateerd dat ik door de medicijnen die ik slikte aan OSTEOPOROSIS leed. Men vertelde dat bepaalde sporten hierbij konden helpen dus schreef ik me in voor tennisles. Ik was meteen verkocht.

Datzelfde jaar (1999) hoorde ik van het bestaan van de World Transplant Games en ben afgereisd naar Boedapest om deel te nemen. Ik won een bronzen medaille in dames tennis singles. Hoogtepunt was dat de medaille mij op mijn verjaardag werd uitgereikt en het was een onvoorstelbaar mooi cadeau. 

Diana en Yvette met het Argentijnse team in Nancy

De tweede WTG waaraan ik deelnam was in 2003 in Nancy. Ik won wederom een bronzen medaille in dames tennis singles. Ik woonde in 2000 ook de Pan-European games in Athene bij en ontving daar Zilver in tennis en Goud in zwemmen (50m. vrije slag). De laatste jaren heb ik de WTG gemist vanwege sportblessures.

Ik vind het fantastisch om deel te nemen aan de WTG. Ik heb mensen uit allerlei landen ontmoet en het inspireert mij om te zien hoe gezond en sportief zij dankzij hun transplantaties geworden zijn.

Ik ben dankbaar dat diegenen, die 19 jaar geleden door het overlijden van hun zoon en daarmee de vreselijkste dag uit hun leven hadden, besloten om zijn organen te doneren om op die manier iemand anders het leven te schenken. Dankzij deze ongelofelijke daad heb ik het opgroeien van mijn prachtige dochters mogen meemaken en ben ik nu een super trotse oma.

La vita e bella - het leven is mooi.

18 januari 2009