Marjan
Het verhaal van Marjan van Asseldonk (1986)
Zie ook haar website.
Transplantatie: Nier, januari 2002.
Spelen:
WTG 2005 London, zilver 400 m vrije slag.
Haar verhaal:
Ik ben geboren op 22 november 1986 in Zijtaart en ik heb 1 broer en 1 zus.
In 2006 ben ik afgestudeerd als doktersassistente aan het ROC in Eindhoven en zoek nu een baan.
Verder speel ik sinds mijn negende alt saxofoon bij de fanfare van Zijtaart, volg ik muziekles en zit ik bij ‘de boemelaars' dat is een blaaskapel dat vooral speelt met de carnaval en is altijd erg gezellig!!
In het begin merkte ik niet dat ik ziek was, maar rond mijn 9e wilde een griep niet overgaan en had ik toch wel erg vaak buikpijn en voelde ik me niet lekker, daardoor zijn we naar de huisarts gegaan en hebben we bloed laten prikken. Daar kwam uit dat mijn nieren niet goed werkten. Na heel wat onderzoeken kwamen de dokters in 2000 erachter dat ik een net ontdekte ziekte heb, het Frasier syndroom. Doordat deze ziekte dus nog vrij nieuw is zijn er dan ook maar ongeveer 30 mensen over heel de wereld die deze ziekte hebben.
Op mijn 14e gingen mijn nieren ineens snel verder achteruit en werd er gesproken over dialyse. Omdat alles ineens zo snel moest werd ik de eerste weken via een lijn in mijn slagader gedialyseerd, daarna via de shunt. Na ong. 4,5 maand spoelen mocht ik op de transplantatie lijst. Na 10 dagen werd ik al gebeld maar er was nog wel 1 meneer voor mij. Helaas, deze nier ging dan ook aan mij voorbij.
Maar na 3 dagen werden we weer gebeld, nu was ik wel de eerste die voor deze nier in aanmerking kwam, dus niet meer eten en´s ochtends om 06.00uur in het St. Radboud ziekenhuis in Nijmegen zijn. De transplantatie verliep spoedig en na 3 weken mocht ik weer naar huis.
Via via hoorde ik van de World Transplant Games, want ik had inmiddels heel wat mensen leren kennen in het ziekenhuis. Mij leek zwemmen wel wat dus ben ik in juni 2004 voor het eerst naar Tilburg gegaan om daar eens te gaan zwemmen. Ik vond het hartstikke leuk dus ben ik verder gaan vragen en daarna bij zwemvereniging Nautilus gaan zwemmen in Veghel. Daar hebben ze ervoor gezorgd dat ik zo optimaal als kon naar de WTG kon gaan in Canada. Deze spelen waren echt super!!! De teamspirit was erg hoog en heb zo dan ook echt genoten en zal het nooit meer vergeten. En dan vooral die ene plak die ik mocht winnen, de zilveren op de 400m vrije slag.
Nu ga ik weer beginnen met trainen voor de spelen in Thailand, hopelijk worden deze spelen net zo leuk en gezellig als de spelen in Canada!
Voor mijn dagelijkse verhalen kun je kijken op mijn site: marjanvasseldonk.web-log.nl.
Groetjes! Marjan
last update: maandag 11 juni 2007