Nog een paar weken te gaan

Met nog ruim drie weken te gaan, komen de wereldspelen steeds dichterbij. De centrale trainingen in Hilversum gaan goed. Ook de andere atleten trainen hun eigen onderdelen, hoogspringen, speerwerpen en sprint. Als ik het zo hoor gaat dat ook naar wens.

Mijn eigen trainingen op de atletiekbaan in Edam gaan lekker. Ik train nu 4 keer in de week aan de hand van een specifiek schema. En hiermee moet het mogelijk zijn om goed voor de dag te komen. Soms zit er een pittige training tussen waarbij ik net even iets meer gas moet geven, maar ook dat gaat me goed af. Ik ben wel blij met de testwedstrijdjes die we hebben uitgezocht om te kijken of het goed zit met de vorm. De laatste wedstrijd die ik gelopen heb was vorige week, een 1500 m op de atletiekbaan. Met een tijd van 6 minuten en 10 seconden ben ik dik  tevreden. Ook al omdat ik nu 23 seconden sneller ben dan ca. 8 maanden geleden. Nooit gedacht dat dit kon. Het is voor mij gewoon een hele grote opsteker. Dit geeft een goed gevoel voor Göteborg want daar wil ik als het even kan het nog beter gaan doen.

Kledinguitreiking
Natuurlijk sporten we straks in Göteborg allemaal in het “Oranje”. Dus moesten we op zondagmiddag 15 mei onze kleding ophalen in Leusden. Met alle kledingtassen uitgestald op alfabetische volgorde kon ik op zoek naar mijn eigen set. Even alles nagekeken en dan  je oranje presentatiepak aan wat op dat moment wel een beetje bijzonder is. Mede dankzij de grote bijdrage van de Nierstichting aan de afvaardiging naar Zweden konden we deze kleding ontvangen. Het logo van de Nierstichting staat dan ook prominent op de voorkant van al onze kleding. Uiteraard hartelijk dank voor dit mooie gebaar! Na een kleine uitleg van wat er die middag nog de bedoeling was, gingen we met de hele Nederlandse ploeg op de foto. Daarna ook nog even alleen met de niergetransplanteerden op de kiek en zo was dit de laatste grote bijeenkomst voordat we ons allemaal op 15 juni in Göteborg moeten melden.

 

Ik ben Rick Westerdaal, 45 jaar en getrouwd met Lea. Eind 2009 heb ik een nieuwe nier mogen ontvangen van mijn oudste broer. Hierdoor kan ik weer de draad oppakken met mijn leven en sporten.

Klik hier voor de bron.