Doneren

Donorregister

 Ruurd


Het verhaal van Ruurd Valkenburg (1956)



Transplantatie:

Niertransplantatie: 01 maart 2002 UMC Utrecht

Ruurd heeft een nier gekregen van zijn moeder Juul Valkenburg

 

 

Zijn verhaal:

Door een toeval werd een half jaar na mijn geboorte ontdekt dat ik cystenieren had. Een erfelijke nierziekte die zich normaal gesproken openbaart op middelbare leeftijd en via mijn oma en mijn vader aan mij is doorgegeven. De doktoren hebben mij altijd gezegd, we zien wel hoe zich dit ontwikkelt. Je kunt er 80 mee worden, maar het kan ook anders. Nou dan ga ik mij er maar niet druk over maken had ik al op jonge leeftijd met mezelf afgesproken. Dus heb ik 45 jaar een prachtig ongedwongen leven gehad, heb alles gedaan wat ik wilde doen, overal op de wereld mijn voetstappen gezet en een mooie carrière in de automatisering opgebouwd.


Het sporten is mij met de paplepel ingebracht en zwemmen deed ik al vanaf jonge leeftijd. Schoolslag was mijn specialiteit en toch ben ik overgestapt op volleybal, want ik kon maar niet wennen aan dat onverwarmde koude water in die buitenbaden.


De volleybalcompetitie ligt in de zomer stil en dan gaat een sportman zich vervelen, dus dan maar hardlopen. Dat vond ik saai en ben uiteindelijk in de zomers met tennissen gestart. Ook erg leuk om te doen. Het vervelende is alleen dat de volleyballers onder de tennissers zo weinig geduld hebben om de rally aan te gaan. Die bal moet gescoord worden en het liefst binnen de drie keer, dat zit nu eenmaal in het systeem geramd en blijft een zwakke plek in mijn tennisspel.


Eind december 2006 was het zover. Bij een reguliere controle kreeg ik te horen dat de nierfunctie dramatisch was gedaald en dat ik mij moest gaan voorbereiden op dialyse of transplantatie. Oeps dat was even niet ingecalculeerd, want de leeftijd van 80 zat nog in mijn hoofd….
Vlak daarna was ik terug bij de specialist met mijn moeder, want zij wilde graag donor voor mij zijn. Een maand later werd zij kerngezond en geschikt verklaard. Wel twee jaar boven de leeftijdsgrens, maar dat kon ze makkelijk aan was de medische beoordeling.


Nog een maand later werd de transplantatie succesvol uitgevoerd. De nier deed het uitstekend, dat doet zij nu nog steeds en volgend jaar halen we samen de 80. Heb ik die al vast weer binnen. Het is toch geweldig dat mijn moeder mij op 45 jarige leeftijd opnieuw leven heeft gegeven! Elke dag geniet ik van die geweldige nier waar ik heel zuinig op ben, dat heb ik haar beloofd. Ook zij geniet van haar nier die het ook nog uitstekend doet. Het dialyseren is mij door deze snelle actie gelukkig bespaard gebleven.


Drie weken na de transplantatie had ik al weer afspraken in mijn agenda staan, dat liep echter door een aantal complicaties wel anders. Uiteindelijk was ik na vijf maanden voldoende opgeknapt om weer te gaan werken. Na tien maanden sloeg ik mijn eerste tennisbal weer over het net en dat voelde geweldig. Die maanden daarvoor was ik een beetje bang dat ik naar een nieuwe sport moest overstappen, want veel meer dan honderd meter verkijken zat er in die tijd niet in.


In de zomer van 2003 probeerde een tennismaatje Ellen Stoelenga mij over te halen om mij bij de WTGN aan te sluiten, dat is uiteindelijk in september 2004 gelukt. Mijn eerste kennismaking was op een teamdag in Best. Daar speelde ik een heren dubbel met Richard Meijers (ook voor het eerst aanwezig), tegen Henk Zelhorst en Henk Jacobs en dat was een leuke pot. Een nier met een hart, tegen een lever en een stamcel en iedereen probeerde de ander zo hard mogelijk van de baan te meppen. Ik voelde een geweldige sportieve sfeer en een onuitgesproken onderlinge verbondenheid van allemaal vechters en overlevers.
Nog diezelfde dag ontdekte Wolter van Tarel, de volleybalcoach, mijn atletische gesteldheid en trok mij ook mee naar de volleybaltraining.
Vanaf dat moment werd ik een echt WTGN lid en trainde met twee sportonderdelen mee.


In 2005 werd ik in het volleybalteam geselecteerd en mocht meedoen aan de WTG in London Canada. Een geweldige ervaring en mijn eerste medaille werd brons met volleybal in een prachtig toernooi van 18 landenteams, waar de Hongaren net iets te sterk voor ons waren.
In de mix met het tennissen werd ik met Yvette Draisma in de tweede ronde kansloos van de baan getimmerd door een Amerikaans koppel, dat later het goud won.


Brons in Bangkok


Ook in 2007 werd ik op dezelfde manier geselecteerd. Haalde weer brons met volleybal, omdat nu de Argentijnen net even sterker waren. In de heren dubbel met Henk Jacobs waren we onhoudbaar en pakte de gouden plak.


Slecht één persoon in de wereld verdiende deze gouden plak en die hangt nu dus voor altijd bij mijn moeder om de nek. Zij is daar heel trots op.


De spelen in de Gold Coast staan nu voor de deur en we gaan met het volleybalteam weer voor een plak. Over een half jaar weten we of dat gelukt is.
Met tennissen wordt nog wat in de dubbels geschoven en wellicht speel ik met Jos Rood. Gezien het schema zou ik ook aan de golfwedstrijd mee kunnen doen. Dan moet ik daar wel extra voor gaan trainen en deze beslissing zal ik zeer binnenkort gaan nemen, want dat kost allemaal wel een boel tijd.


In 2006 heeft het toenmalige bestuur gevraagd of ik wilde meedenken op welke wijze de WTGN verder kon professionaliseren, want het aantal aangesloten sporters groeide en daar moet je dan de organisatie wel op aanpassen. Aan het eind van dat jaar ben ik toegetreden tot het bestuur in de rol van penningmeester en wees gerust, de centen van de inmiddels van naam veranderde stichting Sport en Transplantatie zijn bij mij in goede handen.
Met veel plezier vervul ik deze bestuursfunctie en we hebben samen de afgelopen paar jaar al heel veel bereikt en dat zal zich ook de komende jaren zo voortzetten.
Ik vind het belangrijk dat de donorregistratie goed onder de aandacht wordt gebracht en we moeten die wachtlijsten klein krijgen ook al dragen wij daar met al ons gesport maar een klein beetje aan bij.

Dat is en blijft ons hogere doel,
dat is onze motivatie en
dat zullen we bereiken ook.

18 februari 2009



-> september 2009 (medailles toegevoegd)


 

De Spelen:

2005 London
        brons met het volleybalteam
2007 Bangkok
        brons met het volleybalteam
        goud tennis heren dubbel met Henk Jacobs

2009 Gold Coast

        goud met het volleybalteam

        brons tennis heren dubbel met Ruud Dorst

 





Alles weten over de paralympische spelen?


Foto's


sportieve resultaten

FotoalbumFotoalbum