Tennis op de Spelen in Gold Coast

Op deze pagina vindt u informatie van deze sport op de komende spelen.

vlnr: Bennie, Kees, Rudie, Lia, Ruud, Jan, Hilde, Ruurd, Frank, Heleen (trainster), Stijn, Jos & Glenn

Selectie

Medailles

Alle resultaten

Foto's

Verslagen

Selectie:

Medailles:

 

 

 

 

 

 

 

 

3x Goud en 2x Zilver en 6x Brons

 

25 aug 2009

Thomas Steggink Tennis enkel GOUD 
Frank Woltjes Tennis enkel GOUD 
Hilde Dorman Tennis enkel GOUD 
Stijn Oosterholt Tennis enkel BRONS 
Michelle Engelen Tennis enkel BRONS 
Bob Kallen Tennis enkel BRONS 
Kees van Helden Tennis enkel BRONS

26 aug 2009

Bob Kallen Frank Woltjes Tennis dubbel ZILVER 
Hilde Dorman Glijn Dijkers Tennis dubbel ZILVER 
Ruud Dorst Ruurd Valkenburg Tennis dubbel BRONS 
Kees van Helden Bennie Davelaar Tennis dubbel BRONS 

Alle resultaten:

 

Hier vindt u alle resultaten.

 

Foto's:

 

Verslagen:

25 augustus 2009

Zes uur verzamelen in de lounge en als team de wandeling aanvaarden naar de ontbijtzaal. Gezellige drukte met een Nederlandse Australische die de koffie en de thee inschenkt. Zeven uur de bus naar het tennispark.
Park ligt al in de zon, de banen krijgen een laatste sleepbeurt, spelers komen binnendruppelen, alles en iedereen is klaar voor de enkels die vandaag gespeeld gaan worden.

Ruud bijt de spits af tegen een Japanner, eerste gewonnen partij voor Nederland. Hilde volgt, Glenn volgt, Thomas volgt, allemaal gewonnen. Dan volgen de eerste afvallers in het knock-down systeem: Rudy, goed gespeeld maar te laat op stoom gekomen. Jan weet geen raad met het voortdurende geslice van zijn tegenstander. Glenn speelt de partij van zijn leven maar de Amerikaan is toch net wat sterker. Bennie, Kees, Frank, Stijn allen worden enthousiast aangemoedigd door de "dutchies". Ruud speelt naar tevredenheid maar verliest toch. Stijn wordt opgejut naar brons. Bob gaat naar de halve finale en haalt uiteindelijk brons in een zeer slim gespeelde pot. Frank stoomt door naar goud in een aantrekkelijke finale tegen een brit. Bennie moet afhaken, Kees haalt brons en Hilde en Thomas walsen over hun tegenstanders heen, beiden goud.
Een emotioneel moment was toen Lia (met gebroken pols, gisteren opgelopen met een valpartij tijdens de training) een game speelde; ze had toestemming van de arts om in de voor haar bijzondere omstandigheden een paar ballen te mogen slaan en dat heeft ze gedaan, klasse!!

Een erg geslaagde tennisdag met weer de nodige medailles. Het was bloedheet maar iedereen is er doorheen gesleept onder andere door het fanatiek supportersteam, ook zij verdienen een dikke pluim.

Ik ben (samen met Heleen) trots op het tennisteam met aanhang, morgen de dubbels en dat gaat ook weer knallen.

Hugo Steggink

 

26 augustus 2009

Na een zeer korte nacht door het gedoe met de reisweblog (ik lag om 01.00u. in bed) ging vanochtend de wekker gewoon weer om half zes. Niet dat ik die gehoord heb, ik was gewoon alweer om kwart over vijf wakker en heb toen snel nog even de leukste foto tot nu toe bij de vorige blog geplaatst. Frank werd fit wakker, hij was nl. heel verstandig geweest en ging op tijd naar bed. Na nog wel wat gezocht te hebben naar zijn medicijnendoosje. Het lijkt erop dat deze gestolen is (?). Wij moesten gisterochtend alle persoonlijke spullen opruimen omdat het appartement werd schoongemaakt, maar het medicijnendoosje heb ik laten staan. Wat heb je daar nou aan als dief. Tja, hij is wel weg. Gelukkig hebben we extra doosjes meegenomen en is er geen probleem ontstaan.
Om zes uur gingen we met het tennisteam opnieuw op weg naar de Village voor ons ontbijt en ons lunchpakket. Vervolgens met de bus naar het tennispark en ‘ons Hollands plekje’ opzoeken. We hadden de oranje vlaggen gisteren laten hangen. Helaas was onze plek in beslag genomen door de Britten, psychologische oorlogsvoering of wraak? Even verderop hebben we toen onze stek ingericht. Voor vandaag stonden alle dubbels op het programma. Het begon al goed. De tegenstanders van Rudy en Jan kwamen niet opdagen (vast bang geworden gisteren) en zij stonden daardoor meteen in de halve finale. Deze verloren ze en helaas verloren ze ook de match om het brons. Ook Ruurd en Ruud konden hun energie sparen, hun tegenstanders lieten zich ook niet zien. Vervolgens verloren zij in de halve finale, maar kwamen in de wedstrijd om plaats 3 sterk terug. Brons was hun loon.
Cees en Bennie speelden zeer verdienstelijk en wonnen uiteindelijk brons.
Glenn en Hilde speelden hun eerste wedstrijd tegen twee Duitsers. Het was een bloedspannende wedstrijd die uiteindelijk in de tiebreak werd beslist in het voordeel van Glenn en Hilde. In de halve finale wonnen zij vervolgens heel knap om daarna in de finale onderuit te gaan tegen de Italianen. Zij kunnen echter terugkijken op een zeer goede dag.
Frank en Bob speelden in de kwart finale tegen twee Finnen. Deze Finnen boden amper tegenstand, waardoor de Nederlanders snel door waren naar de halve finale. Deze werd gespeeld tegen twee goed spelende en zeer fanatieke Argentijnen. Frank en Bob lieten zich echter niet gek maken en speelden heel slim. Zij wonnen daarom hun wedstrijd en gingen in de laatste wedstrijd voor goud.
De tegenstander kwam uit een bloedstollende wedstrijd tussen Zuid-Afrika en Engeland. Zuid-Afrika kwam op matchpoint, maar kon het niet afmaken. Engeland won vervolgens de tiebreak en speelde de finale tegen de Dutch Boys. Een van de Engelsen was de tegenstander van Frank gisteren in de finale en de andere had de HD t/m 29 jaar gewonnen. De Nederlanders begonnen goed met het binnenhalen van de servicegame van Frank. Tot 3-3 ging het gelijk op, maar daarna liepen de Britten uit. De scheidsrechter speelde een zeer dubieuze rol in het geheel en heeft zeker 8 punten aan de Britten ‘gegeven’. Toch hebben de Britten uiteindelijk verdiend gewonnen, zij waren de bovenliggende ploeg al hebben Bob en Frank uitstekend partij gegeven. Zij wonnen dus zilver.
Voor Frank is de score nu: bij de junioren Squash zilver, Tennis enkel goud, bij de senioren Tennis dubbel zilver. Een uitstekende prestatie toch?
Op de terugreis in de bus kwam de allerbeste Argentijn, Ariel (nee, geen wasmiddel) naar Frank toe met een Argentijns petje. Hij had Frank’s tennisspel bewonderd en wilde graag met hem op de foto en de komende dagen een keer tegen hem spelen. Dat zou moeten lukken, er liggen hier overal tennisbanen. Erg leuk dit soort contacten toch? Als we Ariel zien vanavond dan zal ik meteen een foto maken en deze aan de reisweblog toevoegen.
Om acht uur vanavond hebben we weer een feestje in het Holland House. We gaan dan alle medaillewinnaars van gisteren en vandaag huldigen en dat zijn er flink wat.
Terug bij het resort vanmiddag wilde Frank trouwens meteen het zwembad in duiken, maar helaas is zijn zwembroek van het balkon gewaaid. Op het moment van schrijven is hij naar de Mall om een nieuwe te kopen, in Australie kun je immers niet zonder zwembroek. Oh, hij is inmiddels terug en natuurlijk dolblij dat hij alsnog kan aansluiten bij de anderen in het zwembad.
Morgen is het opnieuw vroeg opstaan! Frank neemt deel aan het tafeltennissen en moet om zes uur in de Lobby verzamelen. Ik denk dat ik maar wat later vertrek. Ik hoorde dat er bijna 200 tafeltennissers zijn voor 9 tafels. Dat wordt nachtwerk dus.
Ben benieuwd of Frank zich morgen nog kan bewegen, na drie dagen zeer intensief sporten en presteren.

Alian Spelde

 

26 augustus 2009

Vandaag stonden de tennis dubbels op het programma. We hadden de volgende ijzers in het vuur: Jan en Rudi, Kees en Bennie, Glen en Hilde, Frank en Bob en Ruurd en Ruud. Daar moesten toch plakken mee kunnen worden gehaald?! Nou dat is ook gelukt!!

Vroeg uit de veren, het wekkertje van tevredenheid ging weer om half 6 en om 6 uur staan we in de lobby. De een meteen fit, de ander nog wat lodderig uit de ogen kijkend. We lopen richting het CC en hebben de mazzel dat er een busje stopt. Instappen met zijn allen! Even snel eerst de lunch en 2 flesjes water scoren en in de koeltas doen en dan eten. In tegenstelling tot gisteren krijg ik nu weinig weg. Misschien onbewust spanning hoewel ik niet echt nerveus ben. Dan in de bus en op naar het tennispark.

Ruurd en ik komen uit in de categorie 40-49 jaar(super senior), Ruurd is boven de 50 (veteraan) en ik ben een ouwe SS-er (49 jaar). Er zijn in totaal 8 dubbels die hebben ingeschreven. Het schema is voor de verandering iets omgegooid en we spelen nu eerder. Tegen Nieuw Zeeland. Ik heb op het schema gekeken, één speler is gisteren in het enkelspel in de 2e ronde uitgeschakeld, een speler zal een ander hoofdsport hebben, net als Ruurd overigens. De partij op de baan waar wij moeten duurt lang en loopt uit op een super tiebreak, die de Hongaren winnen.

Dan zijn wij aan de beurt, maar waar is de tegenstander, geen Nieuw Zeelander te bekennen. Ik loop naar de wedstrijdtafel en hoor dat ze ons net zoeken. Nieuw Zeeland heeft zich teruggetrokken, we zitten in de volgende ronde en moeten nu tegen Engeland. Een heel goed team, Ian heeft gisteren goud gewonnen in het enkelspel en zijn maatje is squashtrainer en speler, die ook goed kan tennissen. Dat merk ik met inslaan, hij legt alles precies rustig neer tegen de achterlijn aan. Dat wordt een zware pot!!

Ruurd begint met serveren en geeft goed servicedruk. Een keer kan ik bij het net afvolleren, en de game is voor ons. Goed begin mates. Hierna serveert Ian en hij laat meteen zien waarom hij eerste is, we hebben geen kans. Zo gaat het de hele wedstrijd door. De Engelsen zijn de baas op de baan en wij lopen achter de feiten aan! We zijn kansloos en gaan er met 8-1 in. Een zeer goede tegenstander die verdient wint!

Gelukkig hebben we nog een kans want we moeten om het brons spelen. Tegen wie is nog even de vraag. De Hongaren spelen nog en verliezen nadat ze de eerste wedstrijd hebben gewonnen. Dus wordt het Nederland-Hongarije.

Het is inmiddels half één en het is warm, maar gelukkig minder dan gisteren. We kunnen de baan op en we praten elkaar moed in: ik zeg tegen Ruurd “we gaan er goulash van maken” en dat is een goed plan. De stoeltjes worden in de schaduw gezet en het inspelen kan beginnen. Voor we gaan beginnen vraagt Ruurd aan mij: voor wie gaan we spelen. Mijn antwoord: “voor een voor mij onbekende” en hij weet precies wie ik bedoel, mijn donor!     

                                                                                     

Hongarije serveert en wint de eerste game. Ruurd maakt snel gelijk en het wordt hierna 2-1 voor Hongarije. De wedstrijd is begonnen, we weten wat we aan ze hebben en hebben ook het idee dat brons te pakken is. Er is duidelijk 1 speler van hun de beste, dus spreken we af de rode broek flink te bestoken, de minste van de 2 natuurlijk. Eigenlijk gaat de wedstrijd steeds gelijk op, maar omdat zij begonnen zijn met service lopen we er steeds achteraan, 5-4 achter al weer! Het is kiezen: of voorzichtig blijven spelen, of meer initiatief proberen te pakken. Nu lopen we achter de feiten aan. Dan maar wat meer aanpakken, en de rode broek achter zijn vodden zitten. Diep spelen, oplopen en afvolleren of smashen, en ja hoor 5-5. De Hongaren krijgen het moeilijk, gaan de zware wedstrijden  in de benen zitten? We krijgen de spirit en ruiken de goulash al, 6-5 en weer wisselen van helft. Nu staan wij tegen de zon in en aan die kant serveer ik, dat is lastig maar ik probeer niet in de zon te kijken. Maar we komen onder druk. De rode broek kruipt helemaal naar de backhand kant om er met zijn forehand bij te kunnen. Dus niet allen op zijn backhand serveren maar afwisselen en ook door het midden. Ruurd weet er aan het net wel raad mee 7-5 en de buit is bijna binnen. Nu gewoon blijven tennissen, de druk ligt aan de overkant en de beste van de 2 serveert weer. En inderdaad, hij voelt kennelijk druk. We komen op matchpoint en het is met één klap gedaan en het brons is binnen. De goulash is gelukt en smaakt prima. We shake hands en er worden foto’s gemaakt. Ook de supporters vieren mee. Verdient gewonnen, maar niet altijd gespeeld zoals we kunnen spelen. Toch was dit het maximaal haalbare, de Engelsen waren de beste en het verbaasd ons niet dat ze ook 1e worden. Enne Ruurd, sorry dat ik 3 keer op je lichaam serveerde, moet je maar niet zoveel naar binnen kruipen. Het eerste biertje heeft hij er al voor gekregen!

De overige wedstrijden zijn ook spannend, Hilde en Glen spelen de finale en verliezen van een sterke Hongaarse tegenstander. Hetzelfde geldt voor Bob en Frank, zij verliezen van Engelsen. Jan en Kees winnen brons. De medaille uitreiking is mooi om mee te maken, de Nederlandse 3 kleur hebben we niet voor niets meegenomen!!!

Vanavond gezamenlijk eten in het CC en dan op naar het Holland House, daar zullen we eens een mooi feestje gaan bouwen. We hebben het dik verdiend en er hard voor getraind en gestreden. Het sportgedeelte zit er voor mij op, ik zet morgen mijn supporterspet op en ga naar andere sporten kijken en aanmoedigen. We zullen de tribunes oranje kleuren!

It was great mates!!!

Ruud Dorst

 

26 augustus 2009

Ik had voorspeld dat het weer ging knallen, and so it did!!
Vandaag  was de dag voor de vijf  dubbels die zich namens nederland 
gingen presenteren; één mix en vier mannen-dubbels.
20 Minuten wachten kan soms genoeg zijn om een wedstrijd te winnen en dus kwamen Rudy en Jan helemaal tevreden van de baan af. Daarna ging het minder, tegenstanders die net een tandje te groot waren. Goed gespeeld maar helaas toch terug zonder zo gewilde medaille. Ondertussen zijn onze oudelingen Bennie en Kees wat achteraf begonnen met hun wedstrijden en weten uiteindelijk een bronsen plak te veroveren; medaille één. Medaille twee (keer gestuiterd) -ook brons- wordt na soms wat wisselvallig gespeelde wedstrijden voor de neus van de Hongaren weggekaapt. Ruurd en Ruud dus ook met een plak naar huis, klasse!
Dan gaan we over naar het zilver, want het zou knallen vandaag. Onze youngsters Hilde+Glenn en Frank+Bob knokken zich naar boven. Goed spel, strategisch de kop koel houden en ondanks de wederom snikhete dag toch dartel op de baan dat zijn wel zo ongeveer de ingrediënten voor het bereiken van een finale. In een spannende, aantrekkelijke wedstrijd tegen de Britten (met slapende lijnrechter en wat dubieuze calls) hebben Frank+Bob toch met zilver genoegen moeten nemen. Een heerlijke wedstrijd om naar te kijken met sluw en energiek spel van beide kanten. Hilde+Glenn verging het niet anders tegen een Hongaars stel; een goed tennisende dame met haar boomlange tennispartner. Een aantrekkelijke wedstrijd waarvan beiden al snel gezien hadden dat het genieten van de wedstrijd goed mogelijk was maar winnen niet. Dus wat doe je dan na twee jaar trainen aan het andere eind van de wereld: exactly GENIETEN, het straalde van de baan af, heerlijk om te zien.

De twee finales werden gelukkig zo'n beetje na elkaar gespeeld en dat maakte het mogelijk om beiden weer alle oranje-aandacht te geven die ze verdienden. Op de een of andere manier zijn nederlanders overal kleurrijk, luidruchtig en enthousiast feestend aanwezig. Vanavond in het HollandHouse doen we de medailleuitreikingen nog eens dunnetjes over, van twee dagen.... hoe dunnetjes wordt dat?

Moe maar voldaan (zo zeggen ze dat dan) zaten we in de bus terug. Heleen you did a good job, pal!!

Hugo Steggink