Ver komen met donornier

BREDA - 17 februari 2011 -  Luttele maanden nadat hij een nieuwe nier had gekregen, stond hij alweer fulltime voor de klas. 

Daarvóór was een paar uurtjes werken al te vermoeiend.

Voor Bredanaar Gijs Geerards (31) begon in 2007 een nieuw leven met een niertransplantatie. En nu staat hij voor een nieuwe krachtproef.

In juni doet hij mee aan de World Transplant Games, een tweejaarlijks sportevenement voor mensen die een transplantatie hebben ondergaan.

"Ik wil bewijzen hoe ver je kunt komen met een nieuwe nier. Natuurlijk ben ik me er echte elke dag bewust van dat ik een transplantatie heb ondergaan. Al was het alleen maar vanwege het hele pakket aan medicijnen dat ik elke dag moet innemen. Maar het belangrijkste is wat je allemaal nog wel kunt."

Gijs is daarvan het levende bewijs. Ruim vijf jaar geleden geleden voelde hij zich steeds slechter. Een alarmerend hoge bloeddruk bleek het gevolg te zijn van ernstig nierfalen. Zijn nieren functioneerden nog maar voor minder dan tien procent: "Ik was bezig mezelf te regiftigen."

Hij moest vervolgens drie keer per week gedurende vier uur aan het dialyse-apparaat. "Die dagen was ik niets waard. Na afloop kon ik meteen naar bed."

De overige dagen probeerde Gijs toch nog een beetje te werken. "Hooguit een paar uurtjes per dag. Daarna was ik echt hondsmoe."

Een niertransplantatie was van levensbelang. Zijn hele familie stelde zich daarvoor beschikbaar. Uiteindelijk bleek zijn broer Stoffel de beste kandidaat. In februari 2007 kreeg hij in het ziekenhuis in Leiden een van de nieren van zijn broer getransplanteerd.

"Letterlijk nadat ik ontwaakte uit de narcose, voelde ik me al stukken beter. En vervolgens ging het steeds sneller bergopwaarts. Drie maanden na de operatie was ik alweer fulltime aan de slag op De Rotonde."

Anderhalf jaar na de ingreep had Gijs zich alweer in het eerste voetbalelftal van Terheijden gespeeld. „Ik speel dan wel met een brace op mijn buik. Daar kan ik de nieuwe nier die daar nu zit, goed mee beschermen. Ik had ook kunnen redeneren: blij dat ik nog leef en weinig meer riskeren. Maar zo zit ik niet in elkaar.”

Gijs Geerards rijdt, in de aanloop naar de World Transplant Games, alvast een trainingsrondje door zijn woonwijk. (foto Ramon Mangold/het fotoburo)

Inmiddels speelt Gijs in het vierde. Enerzijds omdat hij zo meer tijd heeft voor zijn gezin met zijn anderhalf jaar oude dochter Annelin en anderzijds omdat hij zich nu toelegt op het wielrennen. In die tak van sport doet hij van 17 tot 24 juni in Göteborg, Zweden, mee aan de World Transplant Games. Via de Stichting Sport en Transplantatie werd hij voor dit evenement geselecteerd. Hier doen mensen aan mee die een hart-, lever-, long-, nier of stamceltransplantatie hebben ondergaan.

Momenteel wordt hiervoor al druk getraind. Gijs is bezig op 7 mei met een aantal deelnemers op het Baronieparkoers aan de Terheijdenseweg een training te organiseren. „Het zijn natuurlijk niet de Olympische Spelen, we moeten heel veel zelf doen. Het grootste deel van de reis- en verblijfkosten moeten we uit eigen zak betalen. Sponsors zijn dus zeer welkom.”

Voornaamste doel van zowel de stichting als de spelen is aandacht te vragen voor het belang van orgaandonatie. „Dat blijft essentieel. Gemiddeld leven mensen met een donornier van een levend mens 15 tot 20 jaar, van een overledene. Maar dat zijn gemiddelden. Ik ken iemand die al 34 jaar een nier heeft van een overledene.”

Ook na de Transplant Games zijn er nog uitdagingen genoeg. „Op mijn lijstje staan nog de Amstel Gold Race en de Alpe d’Huez.”

Of Gijs in Zweden hoge ogen gaat gooien, moet blijken. Maar één voordeel heeft hij in ieder geval. In zijn leeftijdscategorie (31 tot 40) is hij de jongste deelnemer.

Voor Bron: klik hier!